هفت سین

"هفت سین " های نوروزی سرسری برگزیده نشده اند.

نکته در خور نگرش درباره ی هفت سین های باستانی و کهن که از زمان باستان تا امروز،از

سوی نیاکان ما ، بر خوان نوروزی مینهادند این است که "هفت سین" ها باید

دارای پنج ویژگی باشند:

1. نام آنها پارسی باشد.

2. با بند واژه(حرف) سین آغاز شوند.

3.دارای ریشه گیاهی باشند.

4.خوردنی باشند.

5.نام آنها از واژ های ترکیبی (مانند سبزی پلو، سیر ترشی، سیب زمینی و مانند آنها)ساخته نشده باشد.

با نگرش به پنج بند بالا میبینیم که " سیب،سماغ،سرکه،سمنو،سبزی(یا سبزه) و سنجد" همه دارای این پنج ویژگی هستند.

بر این پایه:

سنبل(نه خوراکی است نه پارسی) تازی است.

سکه (نه خوراکی است نه پارسی) تازی است.

سماور (نه خوراکی است نه پارسی) روسی است.همچنین سوزن ، سیخ و سه پایه و مانند اینها.

با نگرش به آنچه که آمد، در بیست میلیون واژه پارسی، نمیتوان هشتمی را برای هفت سین های نوروزی پیدا کرد که دارای این پنج ویژگی باشند.

در پایان باید افزود که هر یک از سین های هفت سین نماد یکی از سپنتاهای (هفت ابر فرشته) کیش زرتشت است.

"سیر" نماد اهورا مزدا.

"سبزه" فرشته اردیبهشت نماد آب های پاک است.

"سیب" فرشته سپندارمذ ، فرشته زن ، نماد بارداری و پرستاری است.

"سنجد" فرشته خورداد نماد دلبستگی است.

"سرکه" فرشته مرداد نماد جاودانگی است.

"سمنو" فرشته شهریور نماد خواربار است.

"سماغ" فرشته بهمن نماد باران است.

و در آخر باید خاطرنشان کرد: سماغ واژه پارسی است و نباید با بند واژه "ق" نوشته شود.

نوروزتان مبارک

دکتر ناصر انقطاع